ประวัติความเป็นมาอำเภอเขวาสินรินทร์พอสังเขป
อำเภอเขวาสินรินทร์ เดิมอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอเมืองสุรินทร์ ต่อมาสภาตำบลเขวาสินรินทร์ ตำบลปราสาททอง สภาตำบลตากูก สภาตำบลบึงและสภาตำบลบ้านแร่ ได้ประชุมและขอแยกการปกครองออกจากอำเภอเมืองสุรินทร์เพื่อจัดตั้งกิ่งอำเภอ และกระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอเขวาสินรินทร์ เมื่อวันที่ 15 กรกฏาคม 2539 เป็นต้นไป ต่อมาได้เป็นเปลี่ยนเป็นอำเภอ
เขวาสินรินทร์ เมื่อปี พ.ศ. 2550
ท้องที่อำเภอเขวาสินรินทร์เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเมืองสุรินทร์ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอเขวาสินรินทร์ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2539 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม ปีเดียวกัน ต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม 2550ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอเขวาสินรินทร์ โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่8 กันยายน ปีเดียวกัน
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอเขวาสินรินทร์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล55 หมู่บ้าน ได้แก่
1.
เขวาสินรินทร์
(Khwao Sinrin)
11 หมู่บ้าน
2.
บึง
(Bueng)
11 หมู่บ้าน
3.
ตากูก
(Ta Kuk)
10 หมู่บ้าน
4.
ปราสาททอง
(Prasat Thong)
13 หมู่บ้าน
5.
บ้านแร่
(Ban Rae)
10 หมู่บ้าน
อำเภอเขวาสินรินทร์เป็นสถานที่ท่องเที่ยว แหล่งผลิตหัตถกรรมเครื่องเงินโบราณและผ้าไหมที่มีชื่อเสียงของจังหวัดสุรินทร์ เป็นเมืองเก่าโดยมีขุนสินรินทร์ เป็นเจ้าเมืองคนแรก และชื่ออำเภอเขวา
สินรินทร์ใช้ภาษาพูดเป็นภาษาท้องถิ่น คือ ภาษาเขมร ภาษาส่วย
